Driftig zoek je het plaatje op en maakt er nog wat tekst bij – “Wie gaat er mee?” typ je onder-beladen. Eigenlijk wil je schreeuwen: “Jullie moeten NU allemaal mee!!” In je eentje hebt je geen stem. Het halve land zou er moeten staan. Maar ja, je kent het. Als het erop neerkomt verschijnt er hooguit 1 van je vrienden. Liken doen ze wel. Natuurlijk. Die stomme likes. Zo blijft het bij beeldscherm activisme. Je hebt een hekel aan morele support waar je niks aan hebt, de terugtrekkende bewegingen als je mensen persoonlijk vraagt mee te komen. Jij weet dat stemmen tellen, juist die op straat.
Je kijkt nog eens naar je telefoon. 15 likes. Geen nieuwe berichten. Je zucht. Je gaat gewoon zelf.
Je telefoon trilt. Je voelt je even blij. Toch een nieuw bericht? Nee, het is een update van je bank-app. De energierekening is net afgeschreven. Een lichte steek gaat door je buik. Je had eigenlijk wat meer opdrachten binnen moeten halen deze maand. Dat wordt krap.
Je weet wel dat je weer een rondje zou moeten bellen. Maar je voelt een ontzettende strijd van binnen. Aan de ene kant zijn deze demonstraties NU nodig. Het gebeurt allemaal NU. En tegelijkertijd voel je dat je niet voor eeuwig zo door wil gaan zonder fatsoenlijk inkomen, levend van opdracht naar opdracht en met langzaam aan verminderende reserves. Waarom lukt het ook maar niet om je werk te verenigen met wat je echt zou willen doen? Maar wie betaalt daar nou voor? En toch zal er wel iets moeten veranderen. Op deze manier heb je én geen geld, én er is geen resultaat – je loopt van demonstratie naar demonstratie, maar echt veranderen doet er niets.
Je hebt best wel geprobeerd om wat structureler werk te maken van werk. Maar de constante druk die van de nieuwsontwikkelingen uitgaat, houdt je gevangen. En op zoveel terreinen. Je wilde dat je jezelf wel in 10 kon delen, voor al die verschillende dingen die er moeten gebeuren. Van vrijwilligerswerk tot demonstraties, je probeert zoveel mogelijk overal bij te zijn want je vindt het allemaal belangrijk. En ondertussen voel je de toekomst als een soort zwaard van Damocles boven je hoofd hangen. Je weet niet wat er erger is. Het milieu, het politieke klimaat, of wat er zou gebeuren mocht je eens ziek worden… dan zit je financieel echt in zwaar weer.
Herken jij jezelf hierin? Voel jij die druk van het nieuws, en voel je je als een eenzame strijder, misschien ook nog in een soort land der blinden? En zou je eigenlijk heel graag je ervaring en capaciteiten inzetten om echt een bijdrage te leveren, en lukt het je vooral niet om te vinden waar je nou voor kunt kiezen, en misschien ook hoe je ook nog je geld op een goede manier zou kunnen verdienen?
Ik werk met wereldverbeteraars zoals jij. Want ik geloof in je kracht, in je inzet, en ik weet wat er moet gebeuren voor jij je stek vindt waar je je bijdrage kunt leveren op jouw manier. En, terwijl je ook gewoon de ruimte hebt om te zorgen voor voldoende inkomen. Ik kan de wereld niet voor je verbeteren. Ik kan je wel helpen je kracht beter in te zetten zodat jij je niet meer zo alleen voelt staan, en je capaciteiten kunt gebruiken om het niveau van impact te maken die je zo graag zou willen. Zodat dit verhaaltje zo kan eindigen:
Je opent toch nog even je Instagram app. Verrast zie je 2 nieuwe gesprekken. Het is een vriendin die zegt dat ze haar hele team meeneemt zaterdag. En een kennis die positief heeft gereageerd op je voorstel, en er net een draai aan geeft zodat je het helemaal voor je ziet hoe jullie het samen groot kunnen maken. Je voelt de opwinding van het succes, en vermant jezelf dat het niet gaat om het avontuur maar om het rechtzetten van misstanden. Maar stiekem ben je blij. Je voelt je in ieder geval niet meer alleen.
Eens babbelen over wat er voor jou mogelijk is? Stuur me een persoonlijk bericht of reageer hieronder met “wereldverbeteraar”.
Geef een reactie